Srebrenitsa'da Hüzün ve Gözyaşı Hakim...

Açıklama: Bosna-Hersek'teki savaşta 11 Temmuz 1995 tarihinde 12.500 kardeşimizin katledildiği Srebrenitsa'da, soykırımın anma törenleri, kurbanların mezarlarının bulunduğu Potaçari'de geniş katılımla yapılıdı.
Kategori: Güncel
Eklenme Tarihi: 11 Temmuz 2019
Geçerli Tarih: 26 Ağustos 2019 07:40
Site: İHSANİDER
URL: http://www.ihsanider.org.tr/haber_detay.asp?haberID=2242


Bosna’da SREBRENİTSA KATLİAMI kurbanları anıldı.

 

   Acılı anneler çocuklarının cesetleri nasıl teşhis ettiklerini anlattı;

   Bosna-Hersek'teki savaşta 11 Temmuz 1995 tarihinde  12.500 kardeşimizin katledildiği Srebrenitsa'da, soykırımın 24. yılı anma törenleri, kurbanların mezarları başında yapılıdı.

   Avrupa'nın İkinci Dünya Savaşından sonra yaşadığı en büyük trajedi olan Srebrenitsa soykırımının 24. yıldönümünde, yine hüzün ve gözyaşı hakim... Boşnak aileleri erkeksiz, çocukları babasız, anneleri evlatsız bırakan bu soykırımın acısı, aradan geçen 24 yıla rağmen hiç dinmedi. 

 

     Bir zamanlar evlatları ve kocalarıyla yaşadıkları mutlu hayatı ansızın yok edilen Srebrenitsalı kadınları yalnız bırakmamak için on binlerce Boşnak törenlerin yapılacağı alanda bir gün öncesinden toplanmaya başladı. Etrafı ormanlarla çevrili yeşil arazi üzerine "beyaz zambaklar" gibi dizilen uçsuz bucaksız mezar taşlarının bulunduğu Potoçari'de toplanan Müslümanlar, savaşta kaybettiği yakınları için dua ediyor ve gözyaşı döküyor. 

 

    Bosna-Hersek'ten ve yurt dışından törenler için gelen insanlar Potoçari Mezarlığında anma törenlerine katıldı.

 

     İnsanların yüreğindeki acı ve hüzün yüzlerine de yansıyor. Gülmeyi adeta unutmuş bu insanlar, sadece derin bir sessizlik içinde 24 yıl önce dünyanın gözleri önünde yaşanan trajedinin hüznünü yaşıyor.

     Törenler bir büyük buluşmaya da sahne oluyor. Doğum tarihleri farklı, ancak ölüm tarihleri hep 11 Temmuz 1995 tarihini olan, ilk olarak bu insanların "umut" diye içeri girmeye çalıştığı BM bünyesinde görev yapan Hollanda birliğinin konuşlandığı fabrikanın içinde bekletildi. 24 yıldır kaybettikleri ve bir mezarın dahi çok görüldüğü yakınlarının tabutlarına sarılan kadınlar gözyaşı döktü.

     Bu gözyaşları, 24 yıl önce katledilen, daha sonra bedenleri parçalara bölünüp çeşitli toplu mezarlarda bulunan, uzun çalışmalar sonucu kimlikleri belirlenen kurbanlar için akıtılıyordu.

     Anneleri onları doğururken kolsuz, bacaksız, başsız doğurmamış tı... Ancak onların tabutları çok hafifti. Çünkü birçoğunun bedeninin bir kısmı hala bilinmeyen yerlerde saklı duruyordu. Tabutlar içinde ise kimisinin tek bacağı, kimisinin sadece kaburgaları, kimisinin ise sadece kafatası bulunuyordu. Hala iki bin kişinin yakınları, kurbanlarının bir tırnağını dahi bulamadı.

     Bazı kadınların pencerelerinden düşen güneşin hüzmeleriyle aydınlanan fabrikanın geniş alanında yakınının cenazesini bulmak için tabutların üzerindeki küçük harflerle yazılmış isimleri tek tek kontrol etmesi ise yürek burkan bir başka manzara.

    
     Katliamın 15. yılında, Cenazeler fabrikadan törenin yapılacağı yaklaşık 300 metre ötedeki mesafeye Potoçari Mezarlığı'na defnedildi.
tabutun başında aileleri ve yakınları gözyaşı dökerek dayanılması zor bir tablo oluşturdu.

     Katliamın üzerinden 24 yıl geçmesine rağmen, Mezarların başında toplananların kimi ağabeyisi, kimi kardeşi, kimi eşi, kimisi ise babası için gözyaşı döktü.

 

    SREBRENİTSA KATLİAMINI UNUTMADIK...